Araştırmacılar Demir ve Endüstriyel Metaller için Metalürji Redüksiyon Yollarını Haritaya Alıyor

Metallürji işleme çekirdeği, cevherdeki metal elemanlarını bileşik durumdan elemental metalle dönüştürmektir.İlk erime aşaması genellikle oksijen çıkarmak için bir azaltıcı maddeye güvenmez.Bunun yerine, kirlilikleri ortadan kaldırmak için oksidasyon reaksiyonları kullanılır.

Sülfid erime sırasında cevher mat olarak bilinen kısmen oksitlenmiş bir metal konsantrasyonuna dönüştürülür.Bir dönüştürücüde sonradan oksidasyon üflemesi hedef metali sülfür durumundan ayırırBu işlem, azaltıcı bir ajanla oksijen çıkarmak yerine oksidasyon ve slag oluşumu yoluyla kirliliklerin çıkarılmasını vurgular.

Sülfür cevherlerinin aksine, demir, ferrokrom, kurşun ve magnezyum gibi metaller esas olarak redüksiyon erime yoluyla üretilir.Cevherdeki metal oksitlerini elemental metalle indirmek için yüksek sıcaklıkta kireçtaşı gibi bir akışla çalışır.

Alüminyum gibi yüksek reaktif metaller için, geleneksel karbon redüksiyonu genellikle süreç gereksinimlerini karşılayamaz.Elektrik akımın redüksiyon için gerekli elektronları sağladığı ve metalin çökmesine izin verdiği bir başka pirometallürji biçimi.

Hangi çıkarım yolu kullanılırsa kullanılsın, birincil erime genellikle metalde pislik izleri bırakır.Bu işlem kirlilikleri ortadan kaldırmak için tasarlanmıştır ve bazen ekonomik olarak değerli yan ürünleri geri kazanabilir.

Rafine yöntemleri üç ana kategoriye ayrılır:

• Pirometallürjik rafine:Oksidasyon, redüksiyon veya damıtma yoluyla termodinamik özelliklerdeki farklılıklara dayanan ayrım.
• Elektrolitik rafine:Elektrokimyasal ilkelere dayanan bir elektrolitik hücrede metalin yönlendirilmiş göçü ve çöküşü.
• Kimyasal rafiner:Kimyasal reaktifler ve kirlilikler arasındaki reaksiyonlar yoluyla ayrılma.